Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ρ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12/3/14

Μπρόκολο Ρομανέσκο

 Είδος λαχανικού Ιταλικής καταγωγής. Εξωτερικά μοιάζει με μπρόκολο, όμως το χρώμα του είναι ανοιχτό πράσινο και η επιφάνειά του καλυμένη με μυτερά βουναλάκια κάτι σαν φράκταλ (βλέπε φωτογραφία). Στη γεύση είναι τραγανό και ευχάριστο. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Κ και C.
Μαγειρεύεται όπως τα μπρόκολα.

Λέγεται και κουνουπίδι Ρομανέσκο
Romanesco brocolli -Brassica oleracea











26/2/14

Σούπα Pho Βο

Είδος σούπας με μοσχάρι και ρυζομακάρονα. Είναι πικάντικη, περιέχει καυτερές πιπεριές, μπαχαρικά. Θεωρείται το εθνικό πιάτο του Βιετνάμ.

Ιστορία
Οταν οι Γάλλοι αποικιοκράτες μάγειρες εισήγαγαν το ζωμό βοδινού κρέατος στους Βιετναμέζους, οι τελευταίοι τον εμπλούτισαν με καυτερά μπαχαρικά, σάλτσα ψαριών και ρυζομακάρονα.




3/2/14

Ρυζάλευρο

Εϊναι λευκό ρύζι που έχει αλεστεί τόσο ώστε να μοιάζει με λευκή πούδρα. Θεωρείται πηκτικό μέσο και χρησιμοποιείται στα αρτοσκευάσματα. Δίνεται και στα μωρά σκέτο ή ανακατεμένο με λιωμένα φρούτα.

1/2/13

Ρικένια

Είδος μανιταριού της οικογένειας της "Κανθαρέλας" (βλέπε ορισμό). Φύεται σε πευκοδάση, κοντά σε κουμαριές και σε σχίνους. Μοιάζει με τη "κουμαρένια" (βλέπε ορισμό) στο σχήμα, όμως το καπέλλο της έχει πρασινωπή απόχρωση ενώ όταν κοπεί εκκρίει ένα βυσσινή υγρό.

Τρώγονται τηγανιτά, γίνονται και τουρσί. Θεωρούνται "το συκωτάκι" του λαού γιατί είναι πολύ γευστικά και πικάντικα.

Λέγεται και αρκένια - Lactarius semisanguifluus

29/11/12

Πίσκο

Είδος κοκτέηλ απο το Περού. Παράγεται απο μία ποικιλία αμπέλου που εισάγεται απο την Ισπανία. Για να παρασκευαστεί το κοκτέηλ προσθέτουν χυμό απο λεμόνια ή λάιμ, ασπράδια αυγών, σιρόπι και "Αγκοστούρα" (βλέπε ορισμό) για να πάρει ξινή γεύση. Μερικές φορές το δημιουργούν με τη προσθήκη φρέσκου χυμού απο ανανά και φύλλα καρύδας. Πίνεται συνήθως σκέτο. 
Η Χιλή και το Περού το ονομάζουν εθνικό τους ποτό.


Pisco sour




28/11/12

Ρόκα

Είδος μονοετούς ποώδους φυτού που ζει σε όλη τη Μεσόγειο, την Ασία και καλλιεργείται στην Αμερική. Υπάρχει η άγρια ρόκα που είναι αυτοφυής και η ήμερη που καλλιεργείται. Είναι χειμωνιάτικο είδος που ανθίζει απο Μάρτιο έως τον Ιούνιο. Υψος φυτού 8-30 εκατοστά. Τα άνθη είναι λευκά με πορφυρές φλέβες και σχηματίζουν ταξιανθίες.  Οι σπόροι είναι μικροί κίτρινου χρώματος. Τα φύλλα και οι βλαστοί έχουν πιπεράτη γεύση αρκετά αρωματική και λίγο πικρή. Τα φύλλα της άγριας ρόκας έχουν πικάντικη γεύση. Απο τους σπόρους της ρόκας παράγεται ένα έλαιο που χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική.

Ιστορία
Γνωστή απο του Ρωμαϊκούς χρόνους, ήταν διαδεδομένη σε όλη τη Μεσόγειο. Θεωρείτο αφροδισιακή, ο Βιργίλιος θεωρούσε ότι επανέφερε την ερωτική επιθυμία. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα απαγορευόταν να καλλιεργούν ρόκα τα μοναστήρια.

Μαγειρική
Η ρόκα τρώγεται ωμή, σε σαλάτες, με ζυμαρικά, καρπάτσιο, πίτσες ή μαγειρεμένη με κρέατα στη κατσαρόλα. Λόγω του χρώματός της και της γεύσης ταιριάζει με πολλά πιάτα.


Salad rocket, Eruca sativa


-->

31/5/12

Ρέβα


Είδος ρίζας με πικάντικη γεύση. Το φυτό ζεί και αναπτύσσεται σε εύκρατα κλίματα. Υπάρχουν 2 ειδών  εκείνες που είναι μακριές υπόλευκου χρώματος και εκείνες με μώβ-κόκκινες αποχρώσεις που είναι στρογγυλές με διάμετρο απο 5-20 εκατοστά.
Οι ρέβες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, Κ, Α ενώ περιέχουν ασβέστιο.  
Ιστορία
Απο τους αρχαίους χρόνους η ρέβα χρησιμοποιείτο όπως η σημερινή πατάτα, σαν συνοδευτικό σε όλα τα εδεσματα, μαζί με τα φασόλια.
Μαγειρική
Τρώγεται συνήθως ωμή ή τριμμένη σε σαλάτες. Σε μερικές περιοχές των νοτίιων πολιτειών των ΗΠΑ τρώγονται και τα τρυφερά φύλλα της ρέβας που στη γεύση μοιάζουν με εκείνα της μουστάρδας (πικάντικα).
Στη Τουρκία, στη περιοχή των Αδάνων, η ρέβα μπαίνει σε ένα ποτό απο χυμό καρότου και μπαχαρικών που σερβίρεται κρύο. Στη Μέση Ανατολή φτιάχνουν πίκλες απο ρέβες. Στην Ευρώπη ήταν το κύριο σαλατικό για το χειμώνα. Στην Ιαπωνία τηγανίζουν τις ρέβες και τις περιχύνουν με σάλτσα σόγιας. Στη Μεγάλη Βρετανία οι ρέβες πολτοποιούνται και γίνονται πουρές που συνοδεύει διάφορα κρεατικά.

Λέγεται και γογγύλι
Turnip, Brasica rapa

Ροδόνερο

Αποσταγμένο νερό απο ροδοπέταλα. Περιέχει αιθέριο έλαιο τριαντάφυλλων και χρησιμοποιείται τόσο στη μαγειρική όσο και στην αρωματοποιεία. Αν αναμιχθεί με ζάχαρη πωλείται ως Σιρόπι Τριαντάφυλλου (Rose sirup).Χρησιμοποιείται στην Ινδία και Μέση Ανατολή για τη παρασκευή γλυκών και ροφημάτων. 
Ιστορία
Το ροδόνερο παρασκευάζετο απο τους αρχαίους χρόνους, οι Ελληνες, οι Ρωμαίοι και οι Φοίνικες γνώριζαν τις ιδιότητές του και το  πωλούσαν για ιατρικούς και αρωματικούς λόγους. Στην αρχαία Περσία και στη Βουλγαρία χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά την απόσταξη με ατμό των ροδοπέταλων καταλήγοντας στη παραγωγή ενός υπέροχα αρωματικού μίγματος αιθέριων ελαίων. Κατά τον Μεσαίωνα οι μουσουλμάνοι χημικοί απόσταζαν τριαντάφυλλα για ροφήματα και για αρώματα.
 Μαγειρική
Στο Ιράν, το χρησιμοποιούν για πολλά γλυκά όπως το ραχάτ, νουγκά, διάφορα λουκούμια καθώς και σε θρησκευτικές τελετές. Συχνά το ρίχνουν μέσα σε λεμονάδες. 
Στην Ινδία το χρησιμοποιούν α) σαν κολλυριο για να καθαρίζουν τα μάτια β) σαν τονωτική λοσιόν για το πρόσωπο γ) στους γάμους ψεκάζουν με αυτό τους νεόνυμφους και τους συγγενείς τους και στη ζαχαροπλαστική .
Στη Κύπρο φτιάχνουν ροφήματα με ροδόνερο, γλυκά, μπισκότα, παγωτά, ρυζόγαλα.
Στη Δυτυκή Ευρώπη το ροδόνερο μπαίνει μεσα στην αμυγδαλόπαστα (marzipan) για τη παρασκευή γλυκών και διακοσμητικών τούρτας  

Rosewater

5/5/12

Ραμπουτάν

Ε'ιδος εξωτικού φρούτου που μοιάζουν με τα "λίτσις" (βλέπε ορισμό). Καλλιεργούνται στη Μαλαισία, τη κεντρική Αμερική, ΝΑ Ασία. Εχουν απέξω σκληρή φλούδα σκεπασμένη με σγουρά αγκάθια ή μαλλιά, τοσα ώστε να μοιάζουν με κόκκινα τριχωμά μπαλλάκια . Διάμετρος καρπών 5 εκατοστά. Η σάρκα τους είναι πολύ γλυκιά και αρωματική.
Προέρχονται απο ένα αειθαλές δένδρο ύψους απο 12 έως 20 μέτρα, με μεγάλα φύλλα έως 30 εκατοστά, και μικρά δισκοειδή χωρίς πέταλα άνθη. Τα δένδρα είναι αρσενικά (δεν παράγουν φρούτα), θηλυκά (παράγουν άνθη με φρούτα) ή και ερμαφρόδιτα( παράγουν θηλυκά και αρσενικά άνθη). 

Τα φρούτα τρώγονται ωμά, χρησιμοποιούνται για ζελέ, μαρμελάδες ή πωλούνται σε κονσέρβες με σιρόπι.


Λέγονται και Τριχωτά Λίτσις. 

Rabutan(s), Nephelium lappaceum



28/4/12

Ρικότα

Είδος ιταλικού φρέσκου τυριού. Παράγεται απο πρόβειο τυρόγαλο που έχει υποστεί ζύμωση και όχι απο γάλα. Είναι χιονάτο και έχει μαλακιά, εύθραυστη υφή. Εχει 20% λιπαρά επί της ξηρής μάζαςΠιέζεται ώστε να πάρει σχήμα καλαθιού, ράβδου, ακόμη και αυγού.

Είδη Ρικότας
1) Ρικότα Ρομάνα : Παράγεται απο πρόβειο τυρόγαλο που είναι παραπροϊόν για τη παραγωγή του τυριού "πεκορίνο" (βλέπε ορισμό).
2) Ρικότα βατσίνε (vaccine) : Παράγεται απο αγελαδινό τυρόγαλο
3) Ρικότα τίπο ντολτσε : Είναι ανάλατη
4) Ρικότα τίπο φόρτε : Εχει ωριμάσει
5) Ρικότα σαλάτα : Είναι αλατισμένη
6) Ρικότα αφουμικάτα : Εχει καπνισθεί
7) Ρικότα σέκα : Είναι καλή για τρίψιμο.

Μαγειρική
Εχει φίνα, απαλή γεύση γάλακτος. Σερβίρεται πάνω σε ψωμί, μαζί με γλυκά και μαρμελάδες, με γαρίδες, με αλμυρές γεύσεις, σαν ορεκτικό, για να γεμίζει διάφορα ζυμαρικά όπως τορτελίνια, κανελόνια, ακόμη και για γλυκά.

Ιστορία
Στους αρχαίους χρόνους παρασκευαζόταν απο κατσικίσιο και πρόβειο τυρόγαλο. Το όνομά της σημαίνει "ξαναμαγειρεμένη" που αναφέρεται στο τρόπο παραγωγής της.

Ricotta

14/11/11

Ρετσίνα

Το ελληνικό κρασί που στη διάρκεια της ζύμωσης έχει προστεθεί φυτική ρητίνη πεύκου ( Pinus hallepensis) με σκοπό τη παραγωγή λευκού κρασιού. Αργότερα η ρητίνη απομακρύνεται έτσι αυτό που μένει είναι μόνο το άρωμά της. 
Θεωρείται ελληνικό παραδοσιακό κρασί που έχει πάρει το χαρακτηρισμό "Π.Ο.Π." (βλέπε ορισμό). Παράγεται κυρίως στη Στερεά και Κεντρική Ελλάδα.

Ιστορία
Η ρετσίνα παράγεται εδώ και χιλιάδες χρόνια όπως αυτό έχει αποδειχθεί απο αρχαιολογικά ευρήματα, γραπτές αναφορές ως πρός τη παραγωγή και τη κατανάλωσή της. Στην αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν "ρητινίτης οίνος". Η διαδικασία διατήρησής ήταν να τη φυλάσσουν σε αμφορείς όπου σφράγιζαν το στόμιο με ρετσίνι απο πεύκα ώστε να αποφεύγεται η επαφή του κρασιού με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Αργότερα σφράγιζαν το κρασί με βαρέλια απο ξύλο πεύκου.

Ποικιλίες Ρετσίνας
Υπάρχει το Σαββατιανό και ο Ροδίτης οίνος. 




 

24/8/11

Ραδίκι του βράχου


Ποώδης θάμνος που φύεται κοντά σε ακτές. Εχει αγκαθωτούς βλαστούς και γαλάζια άνθη που ανθίζουν μόνο για λίγες ώρες, νωρίς το πρωϊ απο Μάϊο έως και Ιούλιο.
Αλλες ονομασίες Σταμναγκάθι, αλιφώνι.


(Cichorium spinosum- Spiny Chicory)